'Geluk zit niet in de dingen die je meemaakt, maar in de manier waarop je ertegenaan kijkt'

'Op mijn zesde heb ik iets heel naars meegemaakt. Dat heeft een enorme invloed op mijn leven gehad. Ik was met een vriendinnetje aan het spelen in het bos en en liep alleen naar huis. Een vreemde man kwam naast me lopen en vroeg: 'Wil je met met spelen?' Vervolgens heeft hij me seksueel misbruikt. Ik heb thuis nooit wat verteld. Ik was doodsbang. De man had gezegd dat hij me zou vermoorden als ik erover zou praten. Heel lang heb ik die ervaring kunnen wegdrukken. Ik heb wel altijd met angst geleefd. Het dreigement van die man heb ik letterlijk genomen. Hij zou me doodmaken als ik het aan iemand zou vertellen. Op een gegeven moment wist ik wel dat dat niet zo was, maar toch voelde het op de een of andere manier zo.

Keerpunt

Ik ging door met mijn leven alsof er niets was gebeurd, stopte alle nare gevoelens weg. Ik praatte in eerste instantie nauwelijks over wat me was overkomen. Totdat een padwerkhelper me daarmee confronteerde en tegen me zei: 'Of we gaan gaan het er nu over hebben of we praten er nooit meer over'. Ik realiseerde me dat er nooit meer over praten geen optie was. Het moest eruit. Toen ik erover begon, kwamen veel emoties die ik jarenlang had weggestopt naar boven. Dat was heel confronterend.
Maar uiteindelijk was het juist goed. Tien jaar later, toen mijn zoontje drie maanden te vroeg werd geboren en in datzelfde jaar mijn zus overleed, bleef ik wederom gewoon doorgaan. Totdat ik mijn baan kwijtraakte. Dat was eigenlijk het echte keerpunt; ik liep vast en kreeg een burn-out. Ik kreeg steeds meer last van woede en frustratie. Ik ergerde me aan alles en iedereen. In die tijd besloot ik te beginnen met de padopleiding. Dat is een intuïtieve beslissing geweest. Volgens de Padwerkfilosofie is het belangrijk te beseffen dat alle negatieve dingen er mogen zijn. Dat je die niet weg hoeft te moffelen, maar dat het helend is om ze te voelen en te doorleven. Het is dus geen beweging die belooft dat je meteen in een soort staat van verlichting komt. Naarmate ik meer mijn negativiteit kan toelaten, is er ook meer ruimte voor levensvreugde. Ik voel me nu sterker dan ooit.

Vergeving

Door Padwerk ben ik gaan inzien dat ik de enige was die iets aan de situatie kon veranderen. Anderen verwijten maken, zou de gebeurtenis zelf niet kunnen terugdraaien. Hoe boos ik ook was op de dader of op de manier waarop mensen in mijn omgeving hadden gereageerd, met die boosheid kwam ik niet verder. Het gaat er ook niet of of ik die man vergeven heb of niet. Die man was uiteindelijk helemaal niet belangrijk. Het gaat om de ervaring en hoe ik daarmee ben omgegaan. Ik heb eigenlijk meer mezelf moeten vergeven voor het feit dat ik mijn gevoelens zo lang heb onderdrukt. Mijn geluk of ongeluk zit niet in de dingen die ik heb meegemaakt, maar in de manier waarop ik tegen mijn belevenissen aankijk.
Ik ben ervan overtuigd dat de ervaring uit mijn jeugd me uiteindelijk sterker heeft gemaakt. Natuurlijk is het totaal verwerpelijk wat die man heeft gedaan. Maar ik heb die ervaring met behulp van padwerk wél om weten te buigen naar iets positiefs. Ik ben een gelukkiger mens geworden en ik kan het leven zien zoals het zich aandient, met vreugde en verdriet. Ik sta nu veel meer in mijn eigen kracht.

Tekst Leonora Reijn
Santé oktober 2007 / rubriek Met Hart en Ziel